Dit hele oude plaid kwam ik tegen op een van mijn vele reizen door India. Die kleuren, de zachte stof, met zoveel geduld en aandacht gemaakt, ik moest haar meenemen. We hebben het plaid een mooie achterkant gegeven, zo gaat dit lieve oude besje nog heel lang mee.

Er was eens een man met een hoedje op. De man raakte aan de praat over reïncarnatie. Hij zei: ‘Ik geloof er niks van. Als reïncarnatie echt bestaat dan eet ik mijn hoed op.’ Het hoedje schrok en bedacht een plan om aan zijn wrede lot te ontsnappen.

Kort daarna was het zover. De man was niet meer. En ja hoor, hij reïncarneerde. De man, of beter gezegd: de vogel, wist niet wat hem overkwam: ‘Verhip. Nu eet ik mijn hoed op.’ De vogel zocht en zocht. Maar het hoedje was niet meer. Het was allang een tasje geworden.

Je begrijpt, zo’n tasje met zo’n verhaal, daar is er maar 1 van. Voor 59,- is dit unieke tasje voor jou. (En wie weet, wordt het ooit nog een galajurk.)

Het was tijdens een van mijn zoektochten voor Sukha door India toen ik deze riem tegen het lijf liep. Als een sprookje uit duizend en een nacht, zo mooi. Ze is van zilver en weegt een dergelijk 500 gram! Een halve kilo liefde en geduld, want dit is honderd procent handwerk. Ze komt uit Kerela, in het Zuiden van India en gaat al een eeuwigheid mee. Ik heb geen moment geaarzeld: zo'n bijzonder exemplaar zie je niet nog een keer. De riem is verstelbaar en te dragen in de taille of op de heup. Misschien wel op jouw lijf geschreven. Van jou is er ten slotte ook maar een.